Oude Peruaanse irrigatiekanalen en maïsvelden in de kustvallei

In deze kustvallei van het vroege Peru leiden boeren water uit een rivier via aarden irrigatiekanalen naar felgroene percelen met maïs, pompoen, bonen en katoen, een scherp contrast met de droge, beige woestijn en de kale heuvels daarachter. Tussen lage adobegebouwen en rietomheinde akkers werken mannen en vrouwen met houten graafstokken en gevlochten manden, terwijl modderdammetjes de stroom van veld naar veld regelen. Zulke gemeenschappelijke irrigatiesystemen maakten landbouw mogelijk in een van de droogste kustlandschappen ter wereld en vormden in de Initiale Periode van de Andes, ca. 120–500 v.Chr., de basis voor groeiende nederzettingen, sociale organisatie en uitwisseling langs de Peruaanse kust.