Walrussen zoeken naar tweekleppigen op het Beringia-plat

Op de ondiepe Beringzee-bodem woelen walrussen, Odobenus rosmarus, met hun borstelige snuiten en lange ivoren slagtanden door modderig zand, terwijl ze grote tweekleppigen zoals Mya truncata en Serripes groenlandicus opgraven en opzuigen; roze noordelijke garnalen (Pandalus borealis) en brokkelsterren schieten weg uit de opgewervelde slibwolken. Dit tafereel speelde zich af tijdens het Laat-Pleistoceen, ongeveer 126.000 tot 11.700 jaar geleden, toen lagere zeespiegels de uitgestrekte Beringische shelf blootlegden of ondiep maakten in een koude, troebele wereld van ijstijden. De scène laat zien dat de “mammoetsteppe” niet alleen uit droge graslanden bestond, maar ook grensde aan voedselrijke poolzeeën waar zeezoogdieren floreerden.