Synchronisatie van zilveren zwermen op een Dyson-schil

In dit panorama uit de Horizon-era (ca. 100.000 – 1.000.000 n.Chr.) synchroniseren twee 'Verduinden'—post-biologische entiteiten bestaande uit miljarden nanoprocessors—hun collectieve bewustzijn via een complex web van laserverbindingen rond een massieve node van computronium. Deze Substraat-Onafhankelijke Wezens (SIBs) vertegenwoordigen de laatste fase van de evolutie, waarbij organisch leven is opgegaan in een lithische beschaving die de totale energie-output van een Dyson-zwerm beheerst. Terwijl zij in een fractie van een seconde millennia aan data uitwisselen, klampen doorschijnende, silicium-gebaseerde extremofielen zich vast aan de warmte-afvoerende structuren, als een laatste biologische echo in een tijdperk van pure, wiskundige perfectie.